دیگه دستم نمی ره زیاد بلاگ نویسی کنم توی بلاگ اسپات که بودم خیلی بشتر می نوشتم.
آخرهای ترم هستش و من هنوز درس رو شروغ نکردم. بیشتر توییت می کنم یا فیس بوک رو آپ ی کنم ولی هنوز هیچی بلاگ نمی شه. هویتی مستقل داره و این خوبه.
یه تی شرت سیاه گرفتم و می خوام برم روش چاپ کنم “خرٌم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد” امیدوارم خوب بشه.
اوضاع خوبی نیست. روزهای سختی برای من و وطن و هموطن هامه. اما به آینده امیدوارم. خیلی امیدوارم.
پیش به سوی پیروزی

On the night of 8 December 1980, Lennon was shot four times in the back (the fifth shot missed) in the entrance hallway of the Dakota by Mark David Chapman. Lennon had autographed a copy of Double Fantasy for Chapman earlier that same night.^[183]

Lennon was pronounced dead on arrival in the Emergency Room at the Roosevelt Hospital at 11:15 p.m. On the following day, 9 December 1980, Ono issued a statement: “There is no funeral for John. John loved and prayed for the human race. Please pray the same for him. Love, Yoko and Sean.”^[184] Chapman pleaded guilty to second degree murder and was sentenced to 20 years to life. He is still in prison, 27 years since his arrest, having been denied parole five times.^[185][186]

Two days after his death, Lennon’s body was cremated at Ferncliff Cemetery in Hartsdale, New York. Ono kept his ashes.^[187]

Wiki

Know more about Yoko Ono Lennon. what is she doing now? check it out here.

جدا می خوام بدونم تصورتون از این ابزار چیه!؟
فکر می کنید این چیه؟
یه پریز برق؟ خب بله این که معلومه ولی پریز چیه؟ برای چی استفاده می شه؟
عکس بعد رو ببینید

جلل الخالق این ملت بیکارن. سرمایه داری عزیز حتی برای خودکشی هم ابزار مورد نیاز رو تولید می کنه و می فروشه. یعنی چی؟

می گه شما مثل اون نیستین. خیلی خودش رو می گیره.
می گه اون یه جوری سربالا حرف می زنه با آدم که انگار کیه.
خب حق داره. طرف یه بچه ی 22 ساله هستش که هنوز مسائل اولیه ی برخورد های اجتماعی رو یاد نگرفته.
تقصیر خودشم نیست زیاد. تو محیطی نبوده که یاد بگیره.
توی تیزهعوشان که رفت فکر کرد وای دیگه من چی هستم.
ای بابا، ول کنین این آدمای احمق رو…

دانشگاه زنجان همچنان شلوغه. دانشجویان خواستار برکناری و برخورد قاطع با مددی هستن. علاوه بر این دیگر خواسته های آنها استعفای هیئت ریسه ی دانشگاه. بازنگری در احکام صادره به امضای مددی و برخورد نکردن با دانشجویان در اعتصاب است. عذر خواهی وزیر علوم هم مد نظر هستش.
از طرفی معاون وزیر اعلام کرده با متخلفان برخورد می شه و در پاشخ به اینکه “ان” جمع در کلمه ی “متخلفان” برای چیست؟ مگر چند نفر مد نظر هستند. گفت امکان داره قضیه پیچیده تر از این چیزی که به نظر می رسه باشه.
شاید یکی از پروژه هایی که الان ریس دانشگاه و مددی و دیگر دوستان دولت مهرورز می تونن پیش ببرن قضیه ی پاپوش درست کردنه. سایت ها و خبرگزاری های اصولگرا که به کل در این باره سکوت کردن ولی اینبار برخلاف اعتصابات تربیت معلم که پوشش خبری مناسبی در سطح روزنامه ها نداشت، قضییه از روز دوم مورد توجه روزنامه ها قرار گرفته. شاید بشه اینطور گفت چنان موضوع عیان و زشت و کثیف بوده که روزنامه ها بدون سانسور و ترس از برخوردهای قضایی به پوشش اون دست زدن. بعیده کسی به این زودی ها بخواد از قضییه حمایت کنه. مخصوصا الان که آتیش دانشجو ها اینقدر تند هستش.
مددی، معاون دانشجویی دانشگاه زنجان شنبه ی همین هفته ساعت هفت غروب در حالی قافلگیر شد که مغنعه ی دانشجوی دختر دانشگاه را در آورده بود و مانتوی او را هم باز کرده بود و در حال در آوردن پیرهن خود بود. دانشجوی دختر که موضوع تهدید شدنش از طرف مددی و دئرخواست او برای برقراری ارتباط جنسی را با دوستانش در میان گذاشته بود هم صدای این شخص را ضبط کرده و هم با اطلاع به دوستانش، آنها وارد دفتر مددی شده، قفل در را شکستند و از او فیلم برداری کردند.
این احتمال می رود که این نخستین بار نباشد که مددی دست به چنین کاری می زند. احتمالا موارد مشابهی هم در گذشته روی داده است که قربانیان از ترس آبرو آنها را مطرح نکرده اند.
بنابر مطالب وبلاگ مخصوص این اعتراضات دانشگاه در امنیت کامل است و نداف ریس دانشگاه از دانشجویان عذر خواسته و قول پیگیری داده.
امتحانات به تعویق افتاده و دانشگاه در کنترل انجمن صنفی دانشجویان است.
شرحی کاملی از ماجرا را در سایت هفت تیر بخوانید.

خب. پگاه رشت در دیدار برگشت فینال جام حذفی شکست خودر. که چی؟
خورد که خرود.
مگه نه اینکگه پگاه در آستانه ی سقوط بود؟
مگه نه اینکه استقلال مدعی قهرمانی در لیگ برتر بود؟
خب پگاه در ماه های اخیر به کل متحول شده و این رو مدیون مربی خوبش آقای دست نشان هستش. کار پگاه به اونجا کشید که استقلال رو در خانه با نتیجه ی عجیب چهار بر یک مغلوب کنه و البته این تنها استقلال نبود پیروزی هم بود. سپاهان هم بود. و خیلی تیم های دیگه.
بذارید روراست باشم دوستان من رشتی هستم و تیم شهرم رو دوست دارم این یه طرف. در گذشته که کوچک بودیم و تینیجر پرسپولیسی بدوم و کلا با استقلال راحت نیستم ولی بذارید تعارف نکنیم بازی توی بازی امروز دوتا تیم چندان تفاوت فاحشی نداشتند.
استقلال توی خانه بازی می کرد و تنها روی دو تا اتفاق گل های پیروزی خودش رو زد. گل اول رو قبول دارم جزعی از بازی بود ولی گل دوم و سوم دیگه نه.
بگذریم به هر حال پگاه باخت و به جام نرسید واقعیت اینه که اینجا(رشت) هم کسی توقع این رو نداشت ازشون ولی اگه این کار رو می کرد افسانه می شد.
پگاه با اینکه باخت قدرت خودش رو نشون داد. ما دوستش داریم.
الان هم ملوان رو توی لیگ داریم و هم پگاه ایمدوارم سال بعد سال خوبی برای فوتبال سبزترین استان ایران باشه.